| E3ζοντας |
|
|
| 18.07.08 | |
|
Γεια μας!
Πιάσανε και οι ζέστες και δεν την παλεύω με τίποτις... Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να κάθεσαι στο ρημαδό-γραφείο και να σε παίρνουν τηλέφωνο φιλαράκια για να σου πουν πως είναι στη θάλασσα για μπανάκι...Το είπα το παράπονο. Πάμε για άλλα. Το λοιπόν, την Ε3 την ξέρετε δεν την ξέρετε; είναι εκείνη η τεράααααστια έκθεση όπου κάθε χρόνο διοργανώνεται στο Αμέρικα και έχει να κάνει με τη βιομηχανία του gaming και της τεχνολογίας. Συνήθως εκεί κάθε χρόνο γινόταν ολίγον της κακομοίρας καθώς το όλο σκηνικό θύμιζε ένα τεράστιο πάρτυ με «τσίτα» μουσική, ποτά, παιχνίδια και... γυναίκες. Όμως από πέρυσι άλλαξε το σκηνικό... Βλέπετε για λόγους που βαριέμαι να σας πω (καλά, βασικά δεν βαριέμαι απλά δεν νομίζω πως έχουν σημασία), η E3 «συρρικνώθηκε» και από ένα μεγάλο party έγινε περισσότερο ένα συνέδριο στο οποίο οι μεγάλες εταιρίες του hardware αλλά και του software κάνουν «γλυκανάλατες» press conferences και λιτές παρουσιάσεις. Ξενέρωμα. Όπως σας είπα, δεν θα κάτσω να αναλύσω τους λόγους που έγινε αυτό -ίσως τελικά να ήταν και καλύτερο από οικονομικής άποψης- όμως εκεί που θέλω να σταθώ είναι στην όλη φιλοσοφία της Ε3. Βλέπετε, μέχρι πριν δύο χρόνια, η Ε3 αντικατόπτριζε πλήρως αυτό που ονομάζουμε «gaming lifestyle» και χαρακτηρίζεται από έναν εντελώς αντισυμβατικό τρόπο διασκέδασης. Σκεφτείτε το λίγο... Party, ποτό, γυναίκες και gaming! Δεν γινόταν καλύτερα!!! Μήπως όμως πήραμε τον εαυτό μας λίγο περισσότερο στα σοβαρά από όσο έπρεπε; Εντάξει, η βιομηχανία του gaming συναγωνίζεται στα ίσια αυτή του κινηματογράφου -και πολλές φορές την ξεπερνάει όπως έγινε το 2007. Όμως αυτό συνέβη γιατί προσέφερε κάτι καινούργιο, μια «ανάλαφρη» νότα όπου όλοι μας ήμασταν πρωταγωνιστές. Στο gaming δεν υπάρχουν «βεντέτες» (ΟΚ, υπάρχουν αλλά δεν είναι τόσο ξενέρωτοι και σνομπ όπως οι ηθοποιοί). Στο gaming ο καθένας μπορεί να πρωταγωνιστήσει, και ο καθένας ένιωθε πως ήταν μέρος της εμπειρίας. Στο κάτω-κάτω τα games χωρίς τους gamers είναι ένα τίποτα!Μπήκε όμως ο παράς στη μέση και τα έκανε όλα μαντάρα. Έτσι, η Ε3 «ενηλικιώθηκε», σταμάτησε τα parties και έδιωξε τα booth babes. Πλέον Ε3 σημαίνει press conferences μόνο για δημοσιογράφους και ανθρώπους του χώρου, στα οποία παρουσιάζονται τα οικονομικά μεγέθη της κάθε εταιρίας, με διάφορα διαγράμματα με ωραίες... γραμμούλες! Sorry κιόλας, αλλά αυτό δεν είναι gaming... Και πολύ φοβάμαι πως αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση αυτή η «μαγεία» θα χαθεί πλήρως. Γιατί gaming δεν είναι απλά «βάζω το δισκάκι στην κονσόλα / PC και παίζω να περάσει η ώρα». Είναι μια ολόκληρη φιλοσοφία πάνω στην οποία στηρίχθηκε όλο αυτό το οικοδόμημα που έκανε πολλούς ανθρώπους πλούσιους. Κάποιος είπε πως το gaming σήμερα είναι όπως ήταν το rock του '80. Δεν ξέρω αν έχει δίκιο όμως αν πράγματι είναι έτσι, τότε το rock τείνει να γίνει... tango! Και δεν μ' αρέσει και ο Julio Iglesias...
Save and Exit
Γιάννης “ Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε ” Μαργέτης
|
|
| Τελευταία ανανέωση ( 18.07.08 ) |
| < Προηγ. | Επόμ. > |
|---|


Πιάσανε και οι ζέστες και δεν την παλεύω με τίποτις... Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να κάθεσαι στο ρημαδό-γραφείο και να σε παίρνουν τηλέφωνο φιλαράκια για να σου πουν πως είναι στη θάλασσα για μπανάκι...
Εντάξει, η βιομηχανία του gaming συναγωνίζεται στα ίσια αυτή του κινηματογράφου -και πολλές φορές την ξεπερνάει όπως έγινε το 2007. Όμως αυτό συνέβη γιατί προσέφερε κάτι καινούργιο, μια «ανάλαφρη» νότα όπου όλοι μας ήμασταν πρωταγωνιστές. Στο gaming δεν υπάρχουν «βεντέτες» (ΟΚ, υπάρχουν αλλά δεν είναι τόσο ξενέρωτοι και σνομπ όπως οι ηθοποιοί). Στο gaming ο καθένας μπορεί να πρωταγωνιστήσει, και ο καθένας ένιωθε πως ήταν μέρος της εμπειρίας. Στο κάτω-κάτω τα games χωρίς τους gamers είναι ένα τίποτα!










