Γεια μας

Χρειάστηκε πριν κάποιες μέρες να παρευρεθώ σε μία συνάντηση και εκεί που κάναμε τις συστάσεις με κοιτάει ένας τυπάκος και μου λέει: «Έχεις καμιά σχέση με τον Μαργέτη του PC Master;» και του λέω «ναι εγώ είμαι». Ο μάγκας φάνηκε να εκπλήσσεται από το παρουσιαστικό μου… «όχι μην το πάρεις στραβά, απλά φανταζόμουν κάποιον που παίζει παιχνίδια πιο… κάπως ρε παιδί μου»…

Και εδώ είναι που θέλω να σας μιλήσω για αυτό τον «ρατσισμό» που έχουμε αποκλειστικά και μόνο στη χώρα μας. Δηλαδή να με συγχωρείτε… αλλά για να παίζω παιχνίδια πρέπει να είμαι «κάπως»; Να έχω ένα συγκεκριμένο παρουσιαστικό; Δηλαδή πώς πρέπει να είμαι για να ταιριάζω εγώ, και όλοι όσοι παίζουμε παιχνίδια και ασχολούμαστε με υπολογιστές στα στερεότυπά σας; Αφήστε με να μαντέψω… πρέπει να μην έχουμε καθόλου ζωή, να είμαστε βρωμιάρηδες, με παντελόνι σηκωμένο στις μασχάλες, με μπλούζα που γράφει «Windowz Rock!» και με σοβαρή έλλειψη τεστοστερόνης.

Γιατί να υπάρχει αυτή η άποψη; Γιατί νομίζουν πως η ενασχόληση με το gaming και με τον υπολογιστή είναι κάτι που μόνο κάποιος που ταιριάζει στην παραπάνω περιγραφή είναι «άξιος» να κάνει; Και γιατί αυτός ο διαχωρισμός μεταξύ «κομπιουτεράκηδων» και μη, είναι μοναδικό προνόμιο της χώρας μας; Το ξέρετε πως τις περισσότερες φορές, όταν κάποιος «ελληνάρας» λέει «δεν ξέρω τίποτα από υπολογιστές» το λέει με καμάρι; Λες και δεν είναι «μολυσμένος» ή λες και οι υπόλοιποι που ασχολούνται είναι κατακάθια της κοινωνίας που δεν έχουν τίποτα καλύτερο να κάνουν.

Και ξέρετε τι με στεναχωρεί περισσότερο; Ότι όποτε τυχαίνει να πάω στο εξωτερικό, βλέπω να ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Εκεί όλοι ΘΕΛΟΥΝ να ασχοληθούν με τους υπολογιστές, γιατί αν δεν το κάνουν θεωρούνται «οπισθοδρομικοί». Και όχι μόνο κάτι περήφανοι σαραντάρηδες, μιλάμε πως μπορείτε να δείτε γριούλες 70 χρονών να παλεύουν μπροστά σε έναν υπολογιστή. Βέβαια, εκεί όταν εμείς είχαμε την ακρόπολη αυτοί ήταν στα δέντρα. Ναι δεν αντιλέγω… μόνο που στην εποχή μας οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί λίγο.

Στην Ελλάδα την φοβόμαστε στην τεχνολογία. Το αστείο όμως είναι πως διάφορες έρευνες αγοράς έχουν δείξει πως μόλις «καταπιαστούμε» με έναν τεχνολογικό τομέα (πχ τις LCD τηλεοράσεις) τότε έχουμε τον μεγαλύτερο δείκτη διείσδυσης της Ευρώπης. Είναι αυτό που λέμε «μην ξεκινήσει». Δυστυχώς όμως παρόλο που έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που οι υπολογιστές έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας, ακόμα τους φοβόμαστε και τους χρησιμοποιούμε μόνο όταν είναι απόλυτη ανάγκη… Και το κακό είναι πως ακόμα νομίζουμε πως το εν λόγω «άθλημα» είναι χάσιμο χρόνου. Από την άλλη βέβαια χαίρομαι που ακόμα είμαστε (σχετικά λίγοι)… φανταστείτε να γίνει όπως το iPod…

Save and Exit

Γιάννης “Tulkass” Μαργέτης

Teh Godfather

Γεια μας

Το ότι οι Κινεζο-Ιάπωνες είναι ολίγον πειραγμένοι στο «ρετιρέ» το ξέραμε. Αυτό βέβαια δεν είναι απαραιτήτως κακό, αφού αυτή η «πετριά» που έχουν φάει τους έχει βοηθήσει να κάνουν μερικές από τις μεγαλύτερες τεχνολογικές ανακαλύψεις. Από την άλλη βέβαια, υπάρχουν μερικές φορές που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν αυτοί οι άνθρωποι είναι πράγματι… άνθρωποι!

Προσωπικά θεωρώ πως οι Ιάπωνες έχουν ένα πολύ ιδιαίτερο στιλ. Δεν λέω πως είναι καλό ή κακό, απλά λέω πως είναι ιδιαίτερο. Και αυτό το στιλ, πηγάζει από την μανία που έχουν με την τεχνολογία σε κάθε μορφή της. Οι τύποι έχουν καταφέρει να εισάγουν την τεχνολογία στη ζωή τους και να την κάνουν μέρος της καθημερινότητάς τους. Και δεν μιλάω μόνο για την χρήση gadgets και λοιπών εξαρτημάτων αλλά για πιο «εξεζητημένα» πράγματα

Το κάστρο του Τακέσι όλοι το ξέρουμε ε; για εσάς τους λίγους που δεν γνωρίζετε για τι πράγμα μιλάμε θα σας κάνω μια μικρή περιγραφή. Το κάστρο του Τακέσι είναι ένα ιαπωνικό τηλεπαιχνίδι στο οποίο λαμβάνουν μέρος 100 παίκτες με σκοπό ένα χρηματικό έπαθλο. Το παιχνίδι αποτελείται από πολλά “mini games” στα οποία οι παίκτες καλούνται να ολοκρηρώσουν ένα “objective” με σκοπό να προχωρήσουν στο επόμενο. Όσοι τα καταφέρουν να φτάσουν μέχρι το τέλος (όχι πολλοί) θα έχουν την ευκαιρία μέσα από μία «μάχη» να κερδίσουν ένα κάποιο χρηματικό ποσό.

Τώρα θα μου πείτε τι με έπιασε και μιλάω για ιαπωνικά τηλεπαιχνίδια καλοκαιριάτικό; Εξηγούμαι ευθύς αμέσως: Σχετικά πρόσφατα ένας πολύ καλός φίλος και συνάδελφος έκανε την εξής παρατήρηση καθώς το έβλεπε:… «ρε συ, σαν video game είναι». Και πραγματικά μου ήρθε η επιφοίτηση! Είχε απόλυτο δίκιο ο μάγκας! Καθώς παρακολουθούσα όλο και περισσότερο μου ερχόντουσαν στο μυαλό εικόνες από super Mario, πράγμα καθόλου τυχαίο αφού πολλά από τα “mini games” που σας είπα προηγουμένως φαίνονται εμπνευσμένα από video games.

Βέβαια, στις περισσότερες των περιπτώσεων, το θέαμα που παρουσιάζουν οι φίλτατοι Ιάπωνες είναι μάλλον αστείο ή και γελοίο, αφού οι παίκτες στο παιχνίδι καλούνται να κάνουν ορισμένα δύσκολα πράγματα τα οποία καταλήγουν σε μεγαλοπρεπέστατες «τούμπες». Όμως αυτό που θέλω να πω είναι το εξής: Οι Ιάπωνες, έχουν καταφέρει εδώ και πολύ και καιρό να εισάγουν αυτό που λέμε “lifestyle gaming”, μια έννοια που εδώ είναι λίγο επιστημονική φαντασία. Και τι εννοούν με αυτό τον ορισμό; Με απλά λόγια έχουν έναν τρόπο ζωής, ο οποίος έχει σαν κέντρο του το gaming και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Και με αυτή τους την κίνηση έχουν ανοίξει μια ολόκληρη αγορά.

Save and Exit

Γιάννης “Tulkass” Μαργέτης

Teh Godfather

Γεια μας

¶ντε και τελειώσαμε με την φετινή E3… Και τι καταλάβαμε; Εκεί που πέρσι διάφοροι «ειδικοί» επί του θέματος καταστροφολογούσαν για την «υποβάθμιση» της έκθεσης και για την συντέλεια του gamingφέτος είχαμε μία Ε3 διαφορετική μεν, παρούσα δε. Τώρα για να λέμε και την αλήθεια, αυτό το… πράμα που παρουσιάστηκε, μόνο Ε3 δεν ήταν αφού τα παιχνίδια που παρουσιάστηκαν ήταν πολύ λιγότερα σε σχέση με άλλες χρονιές, οι εταιρίες είχαν και αυτές μειωθεί ενώ δεν υπήρχε booth babe ούτε για δείγμα.

Δεν βαριέσαι βρε αδερφέ, εμείς να είμαστε καλά… βέβαια αδυνατώ να κατανοήσω το πώς συνδέθηκε τόσο πολύ η Ε3 με το gaming. Νταξ, δεν λέω, είναι η μεγαλύτερη έκθεση του χώρου, αλλά από πότε μια έκθεση είναι σε θέση να καθορίζει το μέλλον μιας βιομηχανίας; Αυτό το συμπέρασμα από πού βγήκε και ποιος το έβγαλε; Ακούστε αδέρφια… τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά από τις θεωρίες συνωμοσίας που έχουν στο κεφάλι τους μερικοί. Η Ε3 ήταν περισσότερο ένα party… και κόστιζε. Κόστιζε στους διοργανωτές, στους δημοσιογράφους και περισσότερο στις εταιρίες.

Δεν ξέρω αν το γνωρίζετε, αλλά η κάθε εταιρία είχε ένα ξεχωριστό τμήμα της να δουλεύει αποκλειστικά για την E3. Υπήρχε Demo που έπρεπε να βγει αποκλειστικά για την Ε3. Υλικό, art, happenings που έπρεπε να γίνουν αποκλειστικά για την Ε3. Έπρεπε να πληρωθούν μετακινήσεις, ξενοδοχεία, και ο κατάλογος συνεχίζει. Το κέρδος όμως της κάθε εταιρείας ποιο ήταν; Απλά οι εντυπώσεις και τίποτα παραπάνω. Και δεν λέω πως το κερδίσει κάποιος τις εντυπώσεις είναι κακό πράγμα προς θεού… απλά λέω πως το να ξοδεύει μια εταιρία έναν σκασμό ευρά απλά και μόνο για μια υπερβολική προβολή είναι του ματς!

Αφήστε και το άλλο… τα τελευταία χρόνια ακόμα και αυτή η προβολή δεν γινόταν σωστά. Η έκθεση μάζευε κάθε καρυδιάς καρύδι και τα happenings είχαν γίνει τόσο υπερβολικά, που η τεχνολογία πέρναγε σε δεύτερη μοίρα. Ακόμα και εγώ σε αυτό το κείμενο έκανα αναφορά στα booth babes οπότε καταλαβαίνετε τι εννοώ… ¶ρα κάτι έπρεπε να γίνει, κάτι για να αποκτήσει η έκθεση το πρόσωπο που όφειλε να έχει από πάντα. Και αυτό δήλωναν πως είχαν σκοπό να κάνουν μόνο που από ότι φαίνεται οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι (όλο τους βρίζουμε τους καημένους αλλά τι να γίνει…) τα θαλάσσωσαν!

Εδώ κολλάει το ρητό που λέει «είπαμε της γριάς να χέσει και αυτή ξεκωλώθηκε» με το συμπάθιο κι όλας… Τουτέστιν, αντί να διορθώσουν την κατάσταση, της δώσανε και το τελειωτικό χτύπημα και πολύ αμφιβάλλω αν θα έχουμε και άλλη Ε3 του χρόνου. Χωρίς να περάσω σε λεπτομέρειες, θα σας πω απλά πως λίγες εταιρίες παρουσίασαν τους «πρωτοκλασάτους» τίτλους τους στον εκθεσιακό χώρο προτιμώντας «πριβέ» events στα ξενοδοχεία όπου διέμεναν, ενώ η έκθεση στεγάστηκε σε ένα υπόστεγο για αεροπλάνα το οποίο θύμιζε λίγο από φούρνο εξ αιτίας του ήλιου…

Προσωπικά πιστεύω πως το όλο θέμα με την Ε3 έγινε επίτηδες. Προφανώς, οι εταιρίες πιστεύουν πως δεν υπάρχει ουσιαστικός λόγος ύπαρξης της Ε3 και για αυτό έκαναν αυτό το «προμελετημένο» έγκλημα, με σκοπό την παύση της έκθεσης. Όχι ότι μας νοιάζει δηλαδή… στο κάτω-κάτω εμείς αυτό που θέλουμε είναι να βγαίνουν παιχνίδια. Το αν θα γίνει ή όχι η Ε3 λίγο μας απασχολεί… Που να τρέχουμε Αμερική τώρα…

Save and Exit

Γιάννης “Tulkass” Μαργέτης

Teh Godfather

Σήμερα είχα σκοπό να γράψω για κάτι άλλο αλλά μας πρόλαβαν οι εξελίξεις οπότε το κάνω γαργάρα και προχωράω στο προκείμενο. Το λοιπόν είχαμε ακούσει τις προάλλες για μια μείωση τιμών στο PS3 κάτι που είχε γραφτεί σε πολλά sites συμπεριλαμβανομένου και του δικού μας. Μετά βέβαια ανακοινώθηκε πως δεν υπάρχει καμιά πρόθεση για μείωση τιμής κάτι που εν μέρει επιβεβαιώθηκε. Και γράφω «εν μέρει» γιατί στην E3 ο πρόεδρας της Sony Europe David Reeves δήλωσε πως θα υπάρξει μείωση αλλά ΜΟΝΟ για την αμερικανική αγορά. Δηλαδή για μία ακόμα φορά η Sony «ρίχνει» την Ευρώπη και την Αυστραλία για λόγους που δεν είναι του παρόντος να αναλύσουμε.

Και για να γουστάρουμε κι όλας, ανακοινώθηκε πως και η έκδοση των 80GB προορίζεται και αυτή με τη σειρά της αποκλειστικά για τους Αμερικανούς. Όχι δηλαδή πως θα πουλούσε κάτι τέτοιο εδώ, μιας και ούτε θέλω να φαντάζομαι πόσο θα κόστιζε, αλλά όπως και να το κάνουμε είναι δείγμα της «υπόληψης» που μας έχει η Sony.

Η πλάκα είναι πως η Sony προσπαθεί να μας πείσει πως όλα πάνε καλά και πως είναι ικανοποιημένοι με τις πωλήσεις. Και λέω εγώ: Αν όλα πήγαιναν καλά, τότε ποιος ο λόγος να πέσει η τιμή του, έστω και αποκλειστικά στην Αμερική, ποιος ο λόγος που πολλοί «αποκλειστικοί» PS3 τίτλοι θα κυκλοφορήσουν και στις άλλες κονσόλες; Και τι παπαριές είναι αυτές ότι οι "Bravia" πάνε καλά και θα ξεπεράσουν τον στόχο του 4%; Εγώ όλα αυτά τα ακούω βερεσέ. Θέτε να μιλήσουμε με αριθμούς; Κανένα πρόβλημα, ας παίξω το παιχνίδι της Sony. Έχουμε λοιπόν:

Πωλήσεις Xbox360: 11.372.316 κομμάτια. Πωλήσεις Wii: 8.582.243 κομμάτια. Και τέλος η Sony που λέει πως πάει καλά... Πωλήσεις PS3: 3.582.008 κομμάτια. Ε, δεν χρειάζεται να είσαι και οικονομικός αναλυτής για να καταλάβεις πως κάτι δεν πάει καλά εδώ. Το Wii που βγήκε με μικρή διαφορά από το PS3 έχει υπερ-διπλάσιες πωλήσεις... κάτι μου θυμίζει το σκηνικό...

Ας γυρίσουμε μερικά χρόνια πίσω στο 1993. Τότε η Atari έβγαλε μια εξαιρετική παιχνιδομηχανή για την εποχή της το Atari Jaguar. Η εν λόγω κονσόλα υπερείχε σημαντικά από οτιδήποτε είχε κυκλοφορήσει μέχρι τότε στον τομέα τον γραφικών. Μόνο που η υψηλή τιμή του ήταν απαγορευτική για την πλειοψηφία των χρηστών. Αποτέλεσμα; Η κονσόλα «πάτωσε» και η Atari μπήκε τόσο μέσα που αναγκάστηκε να κλείσει το hardware department. Θέλετε κι άλλο παράδειγμα; Κανένα πρόβλημα! Ας πάμε στο 1995 τότε που έκανε την εμφάνισή του το Sega Saturn, μια κονσόλα αρκετά προηγμένη για τα μέχρι τότε δεδομένα που όμως ήταν πολύ ακριβή. Με την εμφάνιση μάλιστα φθηνότερων συστημάτων βρέθηκε σε ακόμα χειρότερη θέση. Η «πλάκα» βέβαια είναι ότι βλέποντας η SEGA τον ανταγωνισμό αρνήθηκε πεισματικά την μείωση της τιμής του προϊόντος καταδικάζοντάς το ουσιαστικά και αντ' αυτού έβγαλε μια έκδοση του Saturn στην οποία υπήρχαν κάποια παιχνίδια δωρεάν. Θέλετε να ακούσετε και το καλύτερο; Η Sony προτίθεται να κυκλοφορήσει μια "Value" έκδοση του PS3 στην οποία θα υπάρχουν τα παιχνίδια Resistance: Fall of Man και MotorStorm χωρίς αύξηση τιμής!! Η ιστορία επαναλαμβάνεται...

Δεν θέλω να πω πως η Sony θα κλείσει λόγω του PS3... στο κάτω-κάτω μιλάμε για έναν οικονομικό κολοσσό, που εκτός από κονσόλες βγάζει και ένα σωρό άλλα προϊόντα τεχνολογίας. Όμως αν δεν κάνει κάτι σύντομα, την βλέπω να χάνει το τρένο των εξελίξεων... Και όπως έχω πει στο παρελθόν απλά σκεφτείτε το παρακάτω σενάριο...

Το Wii κοστίζει 250 ευρά ωραία; Αν σε δύο χρόνια, πολύ νωρίτερα από ότι συνηθίζεται δηλαδή, βγάλει μια κονσόλα επίσης στα 250 ευρώ, που θα είναι εκ προοιμίου καλύτερη τεχνολογικά από ότι κυκλοφορεί ΣΗΜΕΡΑ, καλύτερη και από το PS3, με HD και ό,τι άλλο κολοκύθι θέλετε, τι λέτε; Θα πουλήσει; Και βέβαια, αφού ακόμα και αν κάποιος έχει αγοράσει το πρώτο Wii θα έχει δώσει σύνολο 500 ευρά και θα έχει δύο κονσόλες, εκ των οποίων η μία θα βρίσκεται στην κορυφή της τεχνολογίας. Ρουά ματ!

Save and Exit

Γιάννης "Tulkass" Μαργέτης
Teh Godfather

Έπαιζα τις προάλλες Overlord. Καλό παιχνιδάκι να το πάρετε. Έρχεται το μικρό μου ανιψάκι λοιπόν, του οποίου ο πατέρας είναι μπουφετζής σε καφενείο επί της Θεμιστοκλέους και με ρωτάει:
- Τι παίζεις μπάρμπα;
- Σκάσε Overlord
- Αααα ωραίο είναι να παίξω;
- Τι λε ρε μπάμια που θες να παίξεις κι όλας. Φύγε όχι
- Καινούργιο είναι;
- Ναι
- Θα μου το δώσεις;
- Δεν γίνεται το έχω για το περιοδικό
- Καλά θα το αγοράσω

Πάει το λοιπόν ο μικρός μπάμιας στον πατέρα του, «μπαμπά θέλω το Overlord» πάρτο μου. Καθότι λοιπόν οι πιτσιρικάδες είναι και μανούλες στο ψιστήρι τον ψήνει να του το πάρει. Έλα όμως που το PC το είχε αγοράσει για να κλείνει κανένα λογιστικό βιβλίο και να κρατάει πελατολόγιο; Για να τρέξει παιχνίδι πρέπει να κάνεις τάμα και αν. Το βάζει το λοιπόν το δισκάκι μέσα, με τα χίλια ζόρια το γράφει, πάει να τρέξει και τρώει μια μεγαλοπρεπέστατη, βασιλική, «πενταλφάτη» μούτζα από το PC.

Αφού τον αρχίζει στα μπινελίκια τον πιτσιρικά που τον έβαλε και έσκασε 50 ευρά χωρίς λόγο, παίρνει το δισκάκι να το επιστρέψει στο μαγαζί, αλλά εδώ στο Ελλάντα δεν έχει τέτοια. Με το που βλέπουν σκισμένο το νάιλον του λένε «καλά ξέχασέ το» και μετά οι καλοί πωλητές, σαν να τα τσακάλια που βλέπουν το θήραμα αρχίζουν το δικό τους «ψηστήρι».

«το PC σας κύριε είναι κατάλληλο για ακουμπιστήρι μπύρας αλλά για καλή σας τύχη έχουμε μια προσφορά ενός υπολογιστή με μόλις ¤300 ο οποίος έχει (με μεγάλα γράμματα) Core 2 duo και (με μικρά γράμματα) on board κάρτα γραφικών και 256MB Ram». Τεφαρίκι πράμα! Μετά από τη σχετική γκρίνια του πιτσιρικά ο δύσμοιρος πατέρας θα υποκύψει και θα αγοράσει το PC (με δόσεις) μόνο που το ρημάδι το παιχνίδι πάλι δεν θα τρέχει γιατί, κακά τα ψέματα, που πας με on board κάρτα γραφικών; Η συνέχεια απλή. Ο πατέρας θα δώσει τα χρήματά του για να αγοράσει κατάλληλη κάρτα γραφικών και μνήμη, το παιχνίδι θα παίξει, και τελικά ζήσαν αυτοί... φτωχά και εμείς... φτωχότερα.

Δεν κατηγορώ κανέναν για την παραπάνω κατάσταση. Υποθέτω πως φταίνε όλοι. Και σίγουρα το παραπάνω κείμενο έχει μεγάλες δόσεις υπερβολής, όπως και μεγάλες δόσεις αλήθειας. Η σωστή κίνηση λέγεται ενημέρωση, από πλευράς των «άσχετων» αλλά και υπεύθυνη αντιμετώπιση από την πλευρά των «σχετικών». Και προς θεού, πριν πάτε να κάνετε την οποιαδήποτε αναβάθμιση πάρτε μαζί σας και κάποιον που ξέρει! Τουλάχιστον θα σας προστατέψει αν κάποιος «καλοθελητής» πωλητής που σας βλέπει σαν μια μεγάλη προμήθεια πάει να σας πιάσει «Αλέκους»

Save and Exit

Γιάννης "Tulkass" Μαργέτης