Μην αρχίσετε μερικοί να μου λέτε ότι «η δεκαετία αρχίζει με το 2011 και όχι με το 2010», δεν είναι αυτό το θέμα μας...Το 2010 σηματοδοτεί την αρχή μιάς νέας (έστω και όχι τυπικά) δεκαετίας, ενώ ακόμη προσπαθώ να καταλάβω το πως πέρασαν δέκα ολόκληρα χρόνια. Σαν χτες θυμάμαι το «πρώτη του 2000», τις πανηγυρικές εκδηλώσεις για την υποδοχή του Millenium, ακόμη και τις «προφητείες» για το τέλος του κόσμου μέσα σε μιά μεγάλη μπάλα από φωτιά (αν και αυτές δε μου κάνουν πλέον εντύπωση, έχουν γίνει περισσότερες και από τα μέλη του Ολυμπιακού.

Τότε, το μακρινό έτος 2000, πολλοί πηγαίναμε ακόμη στο σχολείο και το Internet ήταν μιά αόριστη έννοια στο κεφάλι μας, ενώ δε μπορούσαμε να φανταστούμε πόσο θα εξαρτώμασταν από αυτό σήμερα. Σήμερα, πού ακόμα και ο πιό άσχετος, όσον αφορά την τεχνολογία, Έλληνας ξέρει να κατεβάζει τραγούδια από torrents, ξέρει τις έννοιες “SNR” και “Attenuation” (απαραίτητες στο λεξιλόγιο σας όταν καλείτε την τεχνική υποστήριξη του ISP σας), έχει Facebook, αγοράζει on-line. Δε νοείται ελληνικό νοικοκυριό σήμερα χωρίς Η/Υ και σύνδεση στο Internet, τουλάχιστον σε αστικές/ημιαστικές περιοχές, γιατί σε κάποια (τυχερά) χωριά ακόμη αντιστέκονται στο τεχνολογικό τσουνάμι.

Σαφώς, τα 00s μας αφήνουν ως παρακαταθήκη πολλά τεχνολογικά επιτεύγματα, τα οποία οι νέες γενιές οφείλουν να παραλάβουν ως κάτι το ιερό και να χτίσουν πάνω τους ευλαβικά ένα νέο κόσμο, πάντα αποζητώντας το καλύτερο. Το Internet έκανε την επανάστασή του μέσα στη δεκαετία αυτή και πλέον έχει ξεφύγει από το εμβρυϊκό στάδιο, έχει περάσει στο εφηβικό. Όπως πολύ καλά γνωρίζετε όμως όσοι είστε γονείς, η εφηβεία είναι πιό “tricky” περίοδος της ζωής του ανθρώπου, ανέμελη μεν, σημαντικότατη για την μετέπειτα πορεία του δε. Μέσα στη δεκαετία πού έρχεται, τα 10s (αλήθεια, όταν μιλούσαμε για 70s, 80s και 90s, περιμένατε ποτέ ότι τόσο σύντομα θα αναφερόμασταν στα 00s και στα 10s;) το Internet καλείται να ωριμάσει, όπως θα ωρίμαζε ένας φυσιολογικός άνθρωπος. Διανύει μία περίοδο κατά την οποία πρέπει να «μπεί σε μιά σειρά», να «εκπαιδευτεί» κατάλληλα σε θεωρία και πράξη ώστε να ετοιμαστεί για την ενηλικίωσή του. Αυτή η «εκπαίδευση» όμως, ανατίθεται σε όλους εμάς, τους χρήστες πού το αξιοποιούμε καθημερινά, αλλά και στις αρμόδιες αρχές πού αναλαμβάνουν το τμήμα της πληφορορικής σε κάθε χώρα ή και παγκόσμια. Όπως αναθρέψουμε το Internet, έτσι θα μεγαλώσει. Και τα αποτελέσματα θα φανούν σύντομα, είτε είναι θετικά είτε αρνητικά.

Γνώμη μου πάντως είναι πως μέσα στα επόμενα 5-10 χρόνια, το Internet θα αποκτήσει κανόνες, νόμους, ίσως και το δικό του Σύνταγμα, τα οποία συνδυασμένα θα ορίζουν ποιά χρήση του Διαδικτύου είναι «αποδεκτή» και πιά όχι. Αυτό σίγουρα είναι ένα δύσκολο έργο, αλλά με συνεργασία και αρκετή προσπάθεια δεν είναι ακατόρθωτο. Μετά όμως, τι θα ακολουθήσει; Προφανώς δε θα δεχθούν όλοι οι χρήστες τους κανόνες και ορισμένοι θα επιλέξουν να γίνουν κάτι σαν “outlaws”, ψηφιακός υπόκοσμος πού θα επιδίδεται σε παράνομες (πλέον) δραστηριότητες, όπως σχεδόν όλοι χρήστες κάνουν σήμερα εν γνώση τους ή μη. Μόνο πού τότε, δε θα είναι “cool” και “αυτονόητο” το να κατεβάζεις τραγούδια και ταινίες, ενώ το να trollάρεις σε ένα forum με προκάλυμμα ένα nickname δε θα είναι τόσο ασφαλές όσο θεωρείται σήμερα. Θα αποκτήσουμε όλοι ταυτότητα στο Διαδίκτυο και με αυτήν θα αντιπροσωπεύουμε τον εαυτό μας. Και θα είμαστε φυσικά υπεύθυνοι για κάθε ενέργειά μας. Όλα αυτά παραπέμπουν αρκετά προς τας Ανατολάς και τους φίλους μας τους Κινέζους, οι οποίοι βέβαια κάθε άλλο παρά απολαμβάνουν τη σύγχονη Δημοκρατία. Ελπίζω ότι δε θα φτάσουμε στην κατάστασή τους, αλλά σίγουρα δεν είναι λίγες οι χώρες πού θα ήθελαν πολύ να δράσουν όπως η αντίστοιχη της Κίνας, απλά δεν τολμούν ή δεν μπορούν να το κάνουν με βάση τους νόμους.

Αρκετά Νοστραδάμησα...Ας κρατήσουμε τα καλά από τα τελευταία δέκα χρόνια. Και ας χρησιμοποιήσουμε τη γνώση και την εμπειρία πού κερδίσαμε για να επιτύχουμε άλλα τόσα μέχρι το 2020. Δε με νοιάζει αν ο άνθρωπος θα ξαναπατήσει στο Φεγγάρι ή αν θα βρούμε επί τέλους ιδανικό περιβάλλον για διαβίωση στον Άρη, το πιθανότερο είναι να περάσουμε όλοι μας την υπόλοιπη ζωή μας στα γήινα χώματα, οπότε ας επικεντρωθούμε στα καίρια ζητήματα και ας αφήσουμε στους επιστήμονες τα όσα αφορούν το Διάστημα. Όμως το βιωτικό επίπεδο ανέβηκε αναμφίβολα μέχρι σήμερα, παρά την οικονομική κρίση πού μας πλήττει το τελευταίο διάστημα. Δε πειράζει, απλά θα μάθουμε να είμαστε πιό αυτάρκεις και όχι σπάταλοι. Σήμερα ο καθένας μπορεί να αποκτήσει με 500-600 ευρώ μία 40άρα LCD τηλεόραση, οι οικιακές συσκευές γίνονται όλο και καλύτερες, η άνεση εντός και εκτός σπίτιού δεν είναι άπιαστο όνειρο. Και δε λέω, είναι ωραίο να βλέπεις σε HD τις ταινίες σου. Είναι ωραίο το αμάξι σου να σε πηγαίνει ατσαλάκωτο από το σημείο Χ στο σημείο Ψ, ενώ το GPS σε οδηγεί σχεδόν με κλειστά μάτια. Είναι ωραίο να έχεις ζεστό νερό ανά πάσα στιγμή με το φυσικό αέριο και ζεστό φαγητό με τον φούρνο μικροκυμάτων. Είναι ωραίο να έχεις πραγματική θερμο/ηχο-μόνωση στο σπίτι σου με τα κατάλληλα κουφώματα, να σερφάρεις με 10 Mbps, να αγοράζεις αγαθά χωρίς τη χρήση μετρητών και να έρχονται την επόμενη στην πόρτα σου. Πολλά από τα παραπάνω θεωρούνται αναγκαία σήμερα και πλέον τα έχουμε συνηθίσει επικίνδυνα.

Σαν κλασικός ρομαντικός, νοσταλγός και αρχαιολάγνος όμως, δε μπορώ παρά να λυπάμαι για όσα αφήνουμε πίσω μαζί με τις γιαγιάδες και τους παππούδες μας. Καλές οι LCD, αλλά θα μου λείψουν τα σεμεδάκια πού έβαζε η μάνα μου πάνω στην τηλεόραση-μπαούλο. Θα μου λείψει η εποχή πού κατέβαινα στη Στουρνάρη με μία απερίγραπτη χαρά και ενθουσιασμένος για το hardware πού θα αποκτούσα και δε θα έβλεπα την ώρα να φτάσω σπίτι για να το βγάλω από το κουτί του. Όπως και τα παζάρια πού θα έκανα με τους πωλητές (γιατί online δε μπορείς να παζαρέψεις, μπορείς;)  Θα μου λείψουν τα τετράδια και τα στυλό μου, αφού πλέον το μόνο πού μπορώ να γράψω είναι η υπογραφή μου, από εκεί και πέρα νιώθω το στυλο σαν κάτι το ξένο στο χέρι μου και οι χαρακτήρες μου φαίνονται σαν ορνιθοσκαλίσματα. Πραγματικά, αν τα ποντίκια διατηρούσαν τη σημερινή τους μορφή για 1000 χρόνια ακόμα, οι άνθρωποι θα γεννιούνταν με το δεξί τους χέρι καμπυλωτό, το πιστεύω αυτό. Αλλά αφού σύντομα θα έχουμε οθόνες αφής στα PCs και θα δίνουμε φωντηικές εντολές, δεν υπάρχει τέτοιος φόβος.

Θα μου λείψουν πολλά πράγματα από τα 00s, όπως μου έλειψαν και από τα 90s, όπως θα μου λείψουν σε 10 χρόνια και από τα 10s. Όμως ο άνθρωπος προχωρά μπροστά και δε μπορώ παρά να είμαι χαρούμενος για τα όσα καλά μας επιφυλάσσει η νέα δεκαετία. Το μόνο πού μπορώ να κάνω τώρα είναι να σας ευχηθώ τα καλύτερα για το νέο έτος και να μην ξεχνάτε τα πράγματα πού πραγματικά δίνουν την αξία στη ζωή. Τα υλικά αγαθά είναι κάτι το προσωρινό πού δίνει μεν ευχαρίστηση, αλλά ο πλούτος βρίσκεται αλλού, βρίσκεται μέσα μας. Θα το καταλάβετε όταν έρθει η στιγμή, αν δε το έχετε καταλάβει ήδη.

Excusez-moi, πρέπει να την πέσω νωρίς γιατί ο Άη-Βασίλης θα ξέρει αν κοιμάμαι ή όχι και δε θα μου αφήσει δώρο...;)

Δημήτρης “ Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε ” Σκιάννης