του: {Αλέξανδρου "Admiral" Γκέκα} στις: Sat 17 Jan 09

Silent Hill Homecoming Survival Horror PC, PS3, XBOX 360 Βαθμολογία χρηστών: 5.0 / 10

6.0 out of 10

Η σειρά των Silent Hill είναι ένα από τα μεγάλα ονόματα των survival horror παιχνιδιών. Ας δούμε τι ψάρια πιάνει το τελευταίο επεισόδιο της σειράς το οποίο, αντίθετα με τα προηγούμενα, δημιουργήθηκε από αμερικανική εταιρία. «Την έχουν» οι Αμερικάνοι την Japanese horror ατμόσφαιρα; Read on…

Ο ήρωας του game είναι ο Alex Shepherd, ένας στρατιωτικός και μέλος των Ειδικών Δυνάμεων. Μετά την ολοκλήρωση της θητείας του αποφασίζει να επιστρέψει στη γενέτειρά του, το γραφικό (και βαρετό) Shepherd’s Glen. Ωστόσο, μόλις φτάσει εκεί διαπιστώνει ότι η πόλη του δεν είναι πια και τόσο γραφική και καθόλου, μα καθόλου βαρετή. Στο πατρικό του σπίτι έχει μείνει μόνο η μητέρα του, η οποία τον πληροφορεί ότι τόσο ο πατέρας του όσο και ο μικρός του αδερφός έχουν χαθεί.Αντιλαμβανόμενος ότι κάτι δεν πάει καλά στην πόλη (όχι ότι ήθελε ιδιαίτερη προσπάθεια με τα συντρίμμια, την απόκοσμη ομίχλη και τα διάφορα τέρατα που κυκλοφορούν) ο Alex ξεκινά την αναζήτηση του αδελφού του, μία αναζήτηση η οποία θα ξεδιαλύνει και το μυστήριο των συμφορών που έχουν καταστρέψει το Shepherd’s Glen.

Θετικό σημείο του παιχνιδιού είναι ότι το σενάριο «διαπλέκεται» συνεχώς με το gameplay. Όλες οι πράξεις σας έχουν αντίκτυπο στην ιστορία και προωθούν άμεσα τις εξελίξεις, ενώ οι στόχοι που έχετε κάθε φορά είναι ξεκάθαροι χωρίς να μπερδεύουν τον gamer. Η ατμόσφαιρα μυστηρίου εντείνεται και από τις γενικά λίγες πληροφορίες που λαμβάνετε για τα τεκταινόμενα, επομένως θα αργήσετε αρκετά να πάρετε σημαντικές απαντήσεις για τη φύση των φαινομένων που έχουν πλήξει την πόλη και τους ανθρώπους της.

Περιεργαζόμενοι τις ρυθμίσεις που προσφέρει το κεντρικό μενού του παιχνιδιού δεν θα αργήσετε να διαπιστώσετε ότι το Silent Hill: Homecoming είναι ένα κλασικό port από την έκδοση για Xbox360. Πέραν της ανάλυσης δεν έχετε καμία άλλη δυνατότητα παρέμβασης στα γραφικά του παιχνιδιού, επομένως αν το μηχάνημά σας δεν επαρκεί για να το τρέξετε ικανοποιητικά τότε καλύτερα να μην ασχοληθείτε καθόλου. Τα controls είναι φυσικά πλήρως παραμετροποιήσιμα, ενώ η ευχάριστη έκπληξη έρχεται από τη χρήση του mouse, τόσο in-game όσο και στα διάφορα μενού. Εντάξει, δεν είναι και καμία κοσμογονία αλλά δεν είναι λίγα τα παιχνίδια που αγνοούν τελείως το συμπαθές τρωκτικό (ακούς Resident Evil;).  Μέτριο το port, λοιπόν, αλλά έχουμε δει και σαφώς χειρότερα.

…λέει ένα ρητό, αλλά εφόσον βρισκόμαστε στο 2009 είναι φυσικό να απαιτούμε ποιοτική γραφική απεικόνιση των περιπετειών μας. Ας είμαστε ειλικρινείς με το καημένο Silent Hill και ας του ρίξουμε τη χυλόπιτα κατάμουτρα. Μπορεί να μας αντιπαθήσει αρχικά, όμως τελικά θα εκτιμήσει την τιμιότητά μας. Silent Hill, είσαι άσχημο. Μην κλαις, είναι αλήθεια. «Μα έχω ωραία lighting effects και χρησιμοποιώ post processing ώστε να κάνω το παιχνίδι να φαίνεται σαν παλιά ταινία τρόμου!» θα μας πει. «Ναι, αλλά τα textures είναι χαμηλής ανάλυσης, το περιβάλλον είναι βαρετό και τα εφέ τύπου film grain μάλλον μπήκαν για να κρύψουν την έλλειψη anti-aliasing» θα απαντήσουμε ψυχρά εμείς. Και δύο λόγια για την ομίχλη που καλύπτει τα πάντα: Καταλαβαίνουμε ότι στα πρώτα Silent Hill ήταν ένας εύκολος τρόπος για να μην επιβαρύνεται το ταπεινό hardware της εποχής και δικαιολογούταν από το σενάριο, όμως με τα σημερινά μηχανήματα είναι τουλάχιστον ενοχλητικό να μην έχει ο παίκτης ορατότητα πάνω από 3-4 μέτρα. Θα μπορούσε η ομίχλη να είχε σχεδιαστεί ως ημιδιαφανής, ώστε να φαίνεται η γενική σιλουέτα κτιρίων και αντικειμένων. Και πιο ευχάριστο στο μάτι θα ήταν και θα βοηθούσε στη δημιουργία ατμόσφαιρας με τις μυστηριώδεις φιγούρες που θα διακρίνονταν μέσα στην ομίχλη.

Παρά τα άσχημα γραφικά, πάντως, επιτυγχάνεται η δημιουργία μια υποβλητικής ατμόσφαιρας. Η χρήση του ήχου είναι αρκετά έξυπνη, με τη μουσική και τα ambient ηχητικά εφέ να συνδράμουν στο γενικότερο feeling, ενώ δεν θα είναι λίγες οι φορές που θα τιναχθείτε από τη θέση σας από κάποιο ήχο που δεν περιμένατε. Την καλή εικόνα στον τομέα της ατμόσφαιρας βοηθά τόσο η πρωτότυπη σχεδίαση των τεράτων όσο και τα ποιοτικά voiceovers.

Ο πυρήνας του gameplay διαφέρει αρκετά από το στυλ του τελευταίου Resident Evil. Εκεί είχαμε κατά βάση ένα shooter. Στο Silent Hill Homecoming, όμως, τα πυρομαχικά για πυροβόλα όπλα είναι ελάχιστα και η καλύτερη τακτική είναι να τα κρατάτε για τα boss fights: Να είστε σίγουροι ότι δεν είναι εύκολο να εξοντώσεις ένα τέρας τριών μέτρων με ένα μαχαίρι… Ως εκ τούτου, στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού θα βασίζεστε σε melee όπλα για να ξεκάνετε τα «συμβατικά» (τρόπος του λέγειν, γιατί μερικά από αυτά μόνο συμβατικά δεν είναι) τέρατα. Μαχαίρια, λοστοί, τσεκούρια και άλλα αντικείμενα θα γίνουν οι καλύτεροι φίλοι σας στη μάχη για των εξαγνισμό του Silent Hill. Θα λέγαμε μάλιστα ότι η μάχη έχει πολλά κοινά με έναν παλιότερο δημοφιλή τίτλο, το Condemned. Κάποιοι αντίπαλοι αντιμετωπίζονται καλύτερα με συγκεκριμένα όπλα, ενώ μπορείτε να αποφύγετε τις επιθέσεις τους πατώντας έγκαιρα το κατάλληλο πλήκτρο ώστε να αντεπιτεθείτε μετά. Αν δεν είστε προσεκτικοί μπορεί να σας σκοτώσει ακόμα και το πιο εύκολο τέρας, οπότε θα πρέπει να αντιμετωπίζετε την κάθε αναμέτρηση με σοβαρότητα. Άλλωστε τα health kits είναι και αυτά σχετικά σπάνια, οπότε προσπαθήστε να περιορίσετε τις απώλειές του health από κάθε μάχη σε ανεκτά επίπεδα.

Ενώ η μάχη εναντίον ενός αντιπάλου διεξάγεται χωρίς προβλήματα (πατώντας το κατάλληλο πλήκτρο η κάμερα λοκάρει στο στόχο σας οπότε έχετε αρκετά καλή οπτική), όταν έχετε να αντιμετωπίσετε παραπάνω από έναν τα πράγματα περιπλέκονται. Η εναλλαγή από τον ένα στόχο στον άλλο δεν είναι ακριβής (πολλές φορές θα επιλέξετε άλλον από αυτόν που επιθυμούσατε) ενώ οι επιθέσεις σας στρέφονται αποκλειστικά εναντίον του στόχου που έχετε λοκάρει. Ως αποτέλεσμα, οι υπόλοιποι θα σας χτυπούν ελεύθερα όσο εσείς παλεύετε να τους εξοντώσετε έναν έναν. Η καλύτερη τακτική εναντίον πλήθους εχθρών είναι μάλλον η μείωση των αριθμών τους από μακριά με ranged όπλα πριν εμπλακείτε σε melee μάχη.

Ως σύνολο το gameplay του Silent Hill Homecoming δεν έχει να παρουσιάσει κάποια σημαντική καινοτομία. Το παρόν δίνουν οι (συνηθισμένοι σε παιχνίδια του είδους) light γρίφοι καθώς και οι interactive cutscenes όπου θα πρέπει να πατήσετε κάποιο κουμπί του mouse για να αποφύγετε το θάνατο. Πάντως η γενική εικόνα μπορεί να χαρακτηριστεί θετική, εφόσον οι μάχες έχουν όλες ενδιαφέρον και ο ρυθμός του παιχνιδιού παρακινεί τον παίκτη να προχωρήσει για να δει τι θα γίνει παρακάτω. Καλά θα ήταν να είχαμε ένα κανονικό save system, αλλά δυστυχώς θα πρέπει να αρκεστούμε στα save points σε συγκεκριμένα σημεία. Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια.

Ποιο είναι λοιπόν το γενικό συμπέρασμα; Είναι το gameplay του SHH αρκετά καλό για να μας κάνει να ξεχάσουμε τα μέτρια γραφικά του; Η απάντηση είναι… ε, περίπου. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πρώτη σας αντίδραση στα γραφικά του παιχνιδιού θα είναι αρνητική, αλλά αν είστε fan του είδους ή της σειράς τότε μάλλον αξίζει να παραβλέψετε τον φτωχό οπτικό τομέα και να επικεντρωθείτε στην πλοκή και το gameplay.
Δυστυχώς η απόδοση μία τελικής βαθμολογίας δε μπορεί να γίνει με λογική τύπου «τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι, έξι το λαδόξιδο». Ανεξαρτήτως των επιδόσεων του παιχνιδιού στους επιμέρους τομείς, η τελική βαθμολογία διαμορφώνεται από τη γενική εντύπωση που αφήνει ένα παιχνίδι. Ως εκ τούτου, το Silent Hill Homecoming θεωρούμε πως είναι ένα καλούτσικο sequel, το οποίο όμως δεν παίρνει ρίσκα σε κανέναν τομέα και επιχειρεί να βαδίσει στην πεπατημένη των προηγούμενων παιχνιδιών της σειράς.  Εν μέρει το καταφέρνει και θα σας προσφέρει κάποιες ώρες διασκέδασης, όμως δεν πρόκειται να σας μείνει χαραγμένο στη μνήμη για πολύ καιρό.

===========================================================================================

Βαθμολογία

Γραφικά: 4
Ήχος: 7
Σενάριο: 7
Gameplay: 7

Συνολικά: 6 / 10

Only registered users may post a comment.

	5.0 / 10	Sun 1 Mar 09
απ' οτι βλεπω στις εικονες τα γραφικα δεν λενε τπτ